یاد گرفتم...
مقدس تراز آنند که آلوده به کینه شوند.
یاد گرفتم آنان که رویای نوجوانی ات را می کشند چشم به اسارت جوانی ات دارند و آنان که خواهش
امروزت را ندیده می گیرند ، فردا خودت را ندیده خواهند گرفت .
یاد گرفتم عشق اگر قیمت پیداکند به بازار می رسد و دلالان همه عاشق پیشه می شوند . عشق اگر
گران شود ، روسپیان پروبال می گیرند و اگر ارزان شود به ابتذال می رسد و عشق ورزیدن گناه میشود.
و جایی که عشق ورزیدن گناه می شود....
یاد گرفتم خودم باشم و با خودم نا سازگار نباشم ، سازگاری
ام را هم برای دیگران عیان نکنم .
یاد گرفتم بزرگترین گناهم این خواهد بود ،که به آنچه میخواهم نرسم..
یاد گرفتم حوصله و تحمل نخستین سالهای سخت و دشوار کار کردن را داشته باشم،که کمی
جلوتر،مسیر هموارتر خواهد بود…
یاد گرفتم آنکس که حرفی مینویسد ، حرفهای بسیاری را نانوشته میگذارد…
یاد گرفتم افضل اعمال چیزی جز خوشحال کردن دیگران نیست..
یاد گرفتم که ما از متوسطِ اطرافیانمان خیلی وضعِ روحی ، وضع مادی و وضع علمی بهتری نخواهیم
داشت . بنابراین هرچه اطرافیان سالمتر ، خوشحالتر و راضی تر باشند من از اون متوسطِ کمی می تونم
بالاتر برم و هرچه قدر پایین تر باشند من هم با آنها گیر میکنم .خوشحالم که همکاران و دوستانِ من
در دانشگاه و شرکتهایی که باهم همکاری داریم چندین پله از عرفِ جامعه بالاتر هستند .
یاد گرفتم باید خودم برای خودم راهی را برای خودم بسازم و خودم تکیه گاه خودم باشم .
یاد گرفتم نمیتوان همه چیز را باهم داشت ، هر انتخابی هزینه ای دارد ، چه در شغل چه در تحصیل
چه در رابطه عاطفی .
وقتی در پی پیدا کردن چیزی در بستر نا مناسبی بودم کسی به من یاد داد در سطل زباله هم
حتماً اگر بگردیم چیز خوبی برای من و تو پیدا میشه که بخوریم (شاید کمی به زحمت) اما منطق میگه
آدم جایی دنبال غذا بگرده که درصد خلوصش بالاتر باشه.
در مورد تنهایی کسی به من گفت باید دید چه عواملی این تنهایی رو تشدید میکنند یا تضعیف میکنند یا
ظاهراً از بین میبرند یا …
در مورد فرد موفق کسی به من یاد داد آدم موفق کسی محسوب میشه که لحظه مرگ بتونه آروم
سرش رو زمین بگذاره و احساس کنه مدتی رو که زندگی کرده ، نقش مهمی در بهبود محیط انسانی
و اجتماعی و اقتصادی اطرافش داشته و کمترین آسییب رو به اطرافیان رسونده.
کسی به من یاد داد یک اشتباه تا زمانی که نپذیری که انجامش دادی اصلاح نمیشود..